O Chmielnie

Wówczas dziewczyna utopiła się z rozpaczy. Wkrótce umarł też chłopak, który nie mógł przeżyć utraty ukochanej. Młodych pochowano po obu stronach kościoła, gdyż ojciec młodzieńca był zawzięty i nie zgodził się na pochówek obok siebie.

Miłość dziewczyny i chłopca okazała się silniejsza od jego woli, a nawet od śmierci. Po pogrzebie ludzie ujrzeli dwa pędy chmielu, które wyrosły z grobów kochanków. Rośliny pięły się po ścianach świątyni aż po jej szczyt, gdzie splotły się jak dwie dłonie i zakwitły cudownym kwiatem. Dumny gbur kazał je ściąć, lecz pędy chmielu następnej nocy znowu odrosły i znowu się połączyły na szczycie kościoła. Dopiero kiedy groby kochanków znalazły się obok siebie, chmiel przestał wyrastać. W miejscowości, w której zrodziła się tak piękna legenda nie można było nazwać inaczej niż Chmielno.